درباره محیط پادگان

اسم اصلی و قدیمی این پادگان رادار هست یعنی پادگانی که شما اون رو به اسم منطقه پدافند هوایی شمالغرب میشناسید به اسم رادار معروف هست یعنی اگه توی تبریز بگید من سرباز پدافند هوایی شمالغرب توی جاده خسروشجر هستم خیلی کمن افرادی که بفهمن منظور شما همون رادار هست، برای رفتن به این پادگان راه های زیادی هست اگه از شهر دیگه ای میایید ترمینال باید از اونجا خودتون رو برسونید راه آهن که برای این کار هم میتونید از اتوبوس و BRT های تبریز استفاده کنید و بعد از اون سوار اتوبوس های اسفهلان بشید یا با تاکسی برید که هر دوی اینها شما رو دقیقا جلوی در پادگان نگه میداره، وقتی که به جلوی در پادگان رسیدید اگه توی فصل های بهار و تابستون باشه با یک منظره خیلی زیبا و قشنگ و پر از دار و درخت مواجهه میشید که البته کل پادگان چون توی دامنه های سهند هست و به لطف امیر پادگان خیلی به محیط اونجا رسیدگی شده و شبیه یه پارک خیلی بزرگ و قشنگ هست و توی اونجا پر از درخت های توت و شاه توت و... هست که حسابی میتونید توی فصلش استفاده ببرید.

همونطور که گفتم پادگان توی دامنه کوه واقع شده و شما قبل از رسیدن به پادگان میتونید دستگاه های راداری که بالای کوه هستن رو تماشا کنید، البته این کوهستانی بودن مزایا و معایب خودش رو داره به عنوان مثال توی فصل های تابستون هوا بسیار عالی هست و کلا نفس کشیدن توی اون هوا خیلی لذت بخشه در کنارش زمستان های خیلی سرد و خشنی داره طوری باید حتما لباس هاتون رو یه مقداری گشاد انتخاب کنید تا بتونید زیرش حسابی لباس بپوشید.

محیط پادگان کلا توی یه شیب قرار داره یعنی خودتون رو باید برای کوه نوردی سنگین آماده کنید! بله درست خوندید، اونجا زیاد سرباز ها رو مخصوصا توی دوره آموزشی بالای کوه میفرستن بطوری که بشمار سه باید از شیب تند کوه بالا برید و بالای کوه باشید و بشمار سه پایین باشید.( البته یک توصیه برادرانه حتی اگه دلیل به سخت ترین تنبیه هم باشه به هیچ وجه جو گیر نشید بدو بدو از کوه بالا پایین برید چون بسیار خطرناک هست و تلفات بسیار بسیار زیادی میده، خدایی نکرده اگه یه سنگ زیر پاتون دربره و کله شما بخوره به یه سنگ کلا معاف دائم میشید)
کوه های اطراف رادار دلیلی شده تا خدمت کردن در این پادگان به خدمت در جهنم سبز نامگذاری بشه!!
البته که جهنم نیست، اما محیطی شدیدا نظامی داره و باید حتما تمام موارد نظامی از جمله ظاهر واحترامات رعایت بشه و روی این موضوع خیلی حساس هستن.

سخت ترین قسمت پادگان قرارگاه اون هست که چون پادگان آموزشی هست یه مقداری سخت گرفته میشه که این موارد شامل حال سربازان یگانی هم میشه( متاسفانه)، پادگان رادار تمام آموزشی هاش رو از فوق دیپلم و پایین تر میگیره بنابراین آموزشی راحتی نداره مخصوا با توجه به کوه هایی که در بالا ذکر شد! میدون صبحگاهش بالای یه تپه هست که مشرف به کوه هست و سربازان رو تقریبا هفته ای یه بار از اونجا بالا پایین میکنن(باز تکرار میکنم جو گیر نشید خودتون رو توی مسیر کوه آسیب دیده کنید شما چه سریع برید بالا چه آروم آروم نه جایزه ای میگیرید نه تنبیهی میشید، یادتون باشه اولین چیز توی خدمت سلامتی هست باید توی اولویت قرار بگیره)

آب و غذای پادگان کیفیت خوبی رو داره، طوری که در طول خدمت هیچ مشکلی باهاش پیدا نمیکنید چرا که امیر پادگان مردی پرتلاش هست و شحصا روی این موارد با دقت نظارت میکنه.

از پادگان تا مرکز شهر تبریز با اتوبوس 45 دقیقه و با ماشین10 الی 20 دقیقه با توجه به ترافیک راه هست، کلا پادگان توی منطقه ای هست که دور و اطرافش کاملا آباد هست و انتظار یه خرابه رو نداشته باشید، تبریز شهری هست که از خیلی لحاظ ها در سطح تهران هست بعدا بیشتر درباره شهر تبریز و موارد مهم مینویسم